PKD

Wat is Polycystic Kidney Disease - PKD

Polycystic Kidney Disease (PKD) is een erfelijke nierziekte die vooral gevonden wordt bij Perzen en Exotisch Korthaar (kortharige Pers), maar ook voorkomt bij andere kattenrassen en huiskatten.
PKD bij de kat werd sporadisch aangetroffen in de literatuur sinds 1967.
Echt onderzoek is pas begonnen in 1990.
Toen werd een zieke Perzische poes met falende nierfunctie doorverwezen naar de kliniek van de Ohio State University.
Kittens van haar werden vervolgens gebruikt om een fokkolonie op te zetten en onderzoek kon beginnen.

Hoe wordt PKD vastgesteld?

PKD wordt het makkelijkste vastgesteld door echografisch nieronderzoek waarmee de ziekte vanaf tien maanden opgespoord kan worden als er cystes  in de nieren aangetroffen worden.
Nodig is enkel het scheren van de haren over het midden van de buik en een korte periode (enkele minuten) van scannen om de aanwezigheid van cystes vast te stellen. Er is zelden een verdoving nodig.
Het is erg belangrijk dat de scan uitgevoerd wordt  met goede apparatuur en de resultaten geïnterpreteerd door radiologisch  getrainde dierenartsen.
Als dit het geval is, is de diagnose voor 98%  zeker.
De transducer van het echo-apparaat dient een frequentie te  hebben van 7.5 tot 10 MHz en een grijstintenschaal van 256.
Hoe hoger de frequentie, des te gedetailleerder en dus beter het beeld.
Een DNA-test  om PKD vast te stellen is nog niet beschikbaar.

Wat veroorzaakt deze ziekte bij katten?

PKD is een langzaam verlopende progressieve ziekte met een uiteindelijk altijd dodelijke afloop.
De kat wordt pas vrij laat in zijn leven echt ziek hoewel cystes al langer aanwezig zijn.
Problemen beginnen met vergroting van de nieren, gestoorde nierfunctie en start gemiddeld met zo'n jaar of zeven.
De ziekte is bewezen erfelijk en cystes zijn  aanwezig vanaf de geboorte.
De grootte ervan varieert van minder dan een  millimeter tot verscheidene centimeters.
Oudere dieren hebben grotere en meer cystes.
De problemen waardoor de kat ziek wordt, beginnen wanneer  de cystes gaan groeien en hierdoor het functionele nierweefsel in de verdrukking komt.
Daardoor kunnen de nieren niet goed meer functioneren.
De kat sterft uiteindelijk aan de gevolgen van chronisch nierfalen.
Klinische kenmerken zijn onder andere lusteloosheid, vermageren, gebrek aan eetlust, veel extra drinken en extra urineren.
Er is een groot verschil tussen individuele dieren in hoe snel ze ziek worden en hoe lang het duurt voor ze aan de ziekte overlijden.
Het is ook mogelijk dat een dier op eerdere leeftijd aan een andere ziekte overlijdt,
voordat de nierfunctie door PKD zo dramatisch is verminderd dat het ziekteproces begint.
Wat zeker is, is dat een kat die cystes heeft, altijd ziek zal worden en problemen krijgt die uiteindelijk de dood tot gevolg heeft.

Hoe moet een fokker PKD uit een fokgroep elimineren?

Het is onze mening en persoonlijke overtuiging dat een verantwoorde fokker zijn dieren laat testen op PKD.

Het is een probleem wat bij alle kattenrassen voor kan komen.
Met een simpele scan op de leeftijd van ruim 1 jaar geeft 99.9 % zekerheid of hi/zij wel of geen PKD heeft.
Met een dier wat PKD heeft mag niet gefokt worden.
PKD positieve dieren vererven dit en worden doorgaans niet echt oud.