Gypsy Queen Free
Gyps
offspring van Gyps: nest31
Voor zo'n kleine twee weken geleden had ze ineens een bloedneus. Vreemd...we hadden haar niet eerder horen niezen o.i.d. Daarna begon ze wel te niezen dus in eerste instantie een kuurtje er op gezet wat niet echt hielp. Na een dag of 4 naar de kliniek om te kijken wat we verder konden doen. Foto's gemaakt maar daar was weinig geks op te zien. Verder geen koorts, ze was gewoon haarzelf en eten deed ze ook nog vol op. AB kuur er op en weer naar huis. Maar ook deze kuur deed niks, dus afgelopen maandag weer terug naar de kliniek. Weer helemaal nagekeken, ook in haar neus maar meer dan wat geïrriteerd verdikt slijmvlies was er niet te zien. Wel hoorde we haar nu echt op de neus ademhalen. Een tumor dan? Tja dat zou tot de mogelijkheden kunnen behoren. Maar dat zou alleen met een ct-scan vastgesteld kunnen worden, en met hoogstwaarschijnlijk de uitkomst dat het niet operabel zou zijn. Toch besloten om nogmaals een andere ab kuur er op te zetten en een spuit die de zwelling moest wegnemen. De dagen erna zagen we de bloedneus echt stukken minder worden, wat ons hoop gaf. Maar afgelopen nacht werd ze ineens zwaar benauwd. Ze heeft bijna de hele nacht naast Monique bij der hoofdkussen gelegen, wat ze voorheen nooit deed. Ergens middenin de nacht wilde ze naar beneden, en dat mag natuurlijk. Vanmorgen vroeg om 07.00 de wekker, waar is ons Gypsy? Bed uit en gaan kijken waar ze uithing. De eerste bloedspetters vonden we al op de overloop, de angst greep ons naar de strot. Hoe verder we naar beneden gingen hoe meer bloed we tegenkwamen. Beneden leek het wel of er zwaar gevochten was, maar dat kwam allemaal uit haar neusgaten. Zelfs haar bekkie zat nu vol met bloed...Meteen de dierenkliniek gebeld en we konden snel terecht. Nogmaals alles nagekeken maar we moesten tot de conclusie komen dat er niks meer aan te doen was. Gypsy een geweldige mooie lieve poes die nooit, maar dan ook nooit iets heeft gemankeerd en nu in nog geen twee weken tijd zo ziek wordt dat we niks meer konden doen..... Ooit heeft ze ons twee kittens geschonken om daarna als castraat jaren bij ons verder te gaan. Wat hadden we graag van haar iets in de fok kunnen houden om mee verder te werken want ze was een prachtige tortie met een heerlijk karakter, maar dat is haar en ons nooit gegund. 11 weken geleden hebben we al afscheid moeten nemen van haar moeder Joy die ze vreselijk miste. Die twee waren namelijk onafscheidelijk en daar had ze wel een knauw van opgelopen. Laten we nu maar hopen dat ze weer samen kunnen zijn. Dag lief kind, we gaan je vreselijk missen
