Int.CH. Waldemaine Jannis
Crosby
offspring van Crosby: nest 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 25, 26, 27, 28, 30, 34, 38, 40, 42, 47, 52, 57

Zo zet je een foto op Facebook dat er een heleboel jarig zijn deze maand en zo zit je bij de dierenarts om afscheid te nemen van onze grote lieverd Crosby. Crosby, onze eerste eigen dekkater. Als de dag van gister herinneren we ons de rit naar Duitsland. Hoe we in eerste instantie gingen kijken voor zijn broer maar uiteindelijk voor hem kozen. We hadden geen betere keuze kunnen maken!

Hij was de rust zelve, accepteerde alles en iedereen. Was grote vriendjes met zijn makkers boven en de knuffelbeer voor ons en de meiden en kittens beneden in de groep.
Showen vond hij niet zoveel aan. Hij heeft het geschopt tot International Champion maar zijn oren stonden steevast in de vliegtuigstand. En je kon proberen met een veertje hem attent te maken, maar dat boeide hem voor geen meter, ook thuis niet.
Deze heerlijke vent heeft ons veel gezonde nakomelingen gegeven waarvan er nu nog vele in onze cattery en bij onze kittenkopers rondhobbelen. Crosby is misschien in heel zijn leven 4x bij de dierenarts geweest, hij mankeerde eigenlijk nooit wat. En nu binnen 2 weken zagen we hem slechter worden. Niet qua omgang maar qua conditie. Bij de eerste check half november was er niks te ontdekken en op 3 december terug en daar zat ineens duidelijk voelbaar een enorme bult bij zijn darmen.
Op 4 december hebben we hem nuchter bij onze dierenarts gebracht om hem open te laten maken om te zien wat er loos was.
Wat onze dierenarts daar aantrof was een berg ellende. Een tumor die door de darmen was heen gegroeid, de boel was ook al aan het lekken in de buikholte.
We hebben besloten om hem niet meer wakker te laten worden. We zijn er kapot van. Missen zijn aanwezigheid en zijn praatjes want dat kon hij. Kletsen en purrren met iedereen.
Dag lieverd, we zullen je nooit vergeten.